o. Michał Osek

Głosić ewangelię, dostrzegać człowieka

Ojciec Michał Osek OP jest przeorem gdańskich dominikanów i proboszczem parafii św. Mikołaja w Gdańsku. Kiedy w styczniu 2019 roku obejmował oba te stanowiska, budynek kościoła był od kilku tygodni zamknięty z powodu ryzyka zawalenia się sklepienia jednej z naw bocznych. Przez niemal dwa lata toczył walkę o otwarcie świątyni, a do dziś koordynuje przedsięwzięcie renowacji jednego z najstarszych kościołów prowincji dominikańskiej w Polsce. Pochodzi z Katowic, a w zakonie jest od czternastu lat. Czytelnikom „Królowej Różańca Świętego” opowiada o charyzmacie dominikańskim, zmaganiach z trudami współczesnego świata oraz miejscu Maryi i różańca w życiu braci Zakonu Kaznodziejów. 

Przeczytaj

Kościół w Korczynie

Sanktuarium w Korczynie

Społeczność podkrośnieńskiej Korczyny niezwykle wiele zawdzięcza swemu rodakowi, św. Józefowi Sebastianowi Pelczarowi (1842-1924). Jako rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, poseł do Sejmu Krajowego i biskup przemyski nie zapomniał o swej rodzinnej miejscowości. Kiedy konsekrował w 1914 roku nowo wybudowany kościół, nikt z zebranych nie przypuszczał, że dziewięćdziesiąt lat później świątynia otrzyma status sanktuarium najsłynniejszego korczynianina.

Przeczytaj

Siostry sercanki

Sercanki

Zgromadzenie Sióstr Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego, zwanych potocznie sercankami, powstało w Krakowie w dniu 15 kwietnia 1894 roku. Jego założycielami byli święty Józef Sebastian Pelczar i Klara Ludwika Szczęsna – pierwsza przełożona generalna. 

Przeczytaj

siostra Julia Stanisława Rodzińska

 Siostra Miłosierdzia

Stanisława Rodzińska urodziła się 16 marca 1899 roku w Nawojowej koło Nowego Sącza w rodzinie organisty Michała i Marii z Sekułów jako drugie z pięciorga ich dzieci. Wcześnie osierocona, została w wieku dziesięciu lat podopieczną sióstr dominikanek klasztoru w Nawojowej, które otoczyły ją troskliwą opieką, wychowały i wykształciły, umożliwiając naukę w Seminarium Nauczycielskim w Nowym Sączu.

Przeczytaj

Arka przymierza

Godzinki: Tercja

W trzeciej godzinie modlitwy ku czci Najświętszej Maryi Panny autor nadal korzysta z motywów i symboli biblijnych. Każdy z nich wykorzystuje, by podkreślić piękno Maryi, jej oddanie Bogu oraz przymioty, którymi odznaczała się jako Matka Boża.

Przeczytaj

Aldolf Rette

Pieśń życia i radości. Adolf Retté (1863-1930)

Kardynał Angelo Comastri, były wikariusz generalny Państwa Watykańskiego, archiprezbiter Bazyliki Watykańskiej i przewodniczący administracji Bazyliki Świętego Piotra, a przedtem arcybiskup i ordynariusz prałatury terytorialnej Loreto oraz delegat papieski ds. Sanktuarium Loretańskiego, napisał prawie dwadzieścia lat temu historie nawróceń XX wieku. W tych historiach ukazał, że Chrystus przemierza ziemię od krańca do krańca i namiętnie szuka każdego człowieka, aby obdarować jego serce przebaczeniem i pokojem. 

Przeczytaj

bł. Bartolo Longo i Marianna de Fusco

Historia nowenny pompejańskiej

Rok 1879 miał być w pełnym tego słowa znaczeniu rokiem pamiętnym, ponieważ nie tylko rozwijała się owocnie praktyka piętnastu sobót różańcowych, do której, niczym do kotwicy, uczepiało się wiele topiących się w morzu bólu i cierpienia dusz, ale też pojawić się miała z matczynego natchnienia Niebiańskiej Królowej także inna skuteczna pomoc dla dusz, jaką jest „Nowenna do Matki Bożej Pompejańskiej o zesłanie łask w przy­padkach beznadziejnych”. 

Przeczytaj

Msza święta

Kapłaństwo

Jak to właściwie jest z tym kapłaństwem? Czy kapłani są jeszcze w ogóle potrzebni, skoro Chrystus złożył za nas ofiarę? Czym różni się nowotestamentowy prezbiter od kapłana Starego Testamentu?

Dziś będę wiele cytował – szukając materiałów do artykułu, uświadomiłem sobie, jak wiele jest zapierących dech w piersiach tekstów o kapłaństwie, mądrzejszych od wszystkiego, co mógłbym napisać…

Przeczytaj

Pielgrzym

Gościnność cz. 2: Turcja 2000

Ostatnio pisałem o gościnności w Rumunii, której zaznałem na szlaku mojej pieszej pielgrzymki do Ziemii Świętej, w 2000 roku. Dzisiaj piszę o Turcji, przed którą wszyscy mnie ostrzegali, mówiąc, że na pewno zostanę tam zabity przez muzułmanów, zwłaszcza gdy zobaczą krzyżyk na mojej szyi. Jednak sytuacja, którą tam zastałem, przypominała trochę opowieść o miłosiernym Samarytaninie, który mimo uprzedzeń kulturowych pomógł napadniętemu, pozostawionemu przez swoich.

Przeczytaj

Modlitwa w Esquipulas

Czarny Chrystus z Esquipulas

Kiedy myślimy o religii katolickiej na kontynencie Ameryki Łacińskiej, z pewnością przychodzi nam do głowy sanktuarium Matki Boskiej w Guadelupe i to, co jest z nim związane: historia objawień, postać skromnego Indianina Juana Diego, i niezwykły wizerunek, odbity na nietrwałym materiale utkanym z włókien agawy. Tak, o Guadelupe niewątpliwie każdy słyszał. Inne sanktuaria Ameryki Łacińskiej pozostają u nas mniej znane. Jednym z nich jest sanktuarium Czarnego Chrystusa w Esquipulas, które popularnością wśród rdzennych mieszkańców nie ustępuje Guadelupe. 

Przeczytaj

Msza trydencka

Perła w Kościele ukryta cz. 2

Kto perłę znalazł, skarb znalazł…

(por. Mt 13, 45-46)

Msza wiernych

Ta część liturgii zaczyna się od offertorium, nazywanego też Kanonem mniejszym. Obrzęd ten składa się z antyfony, ofiarowania chleba, przygotowania i ofiarowania wina, modlitwy o przyjęcie i dopełnienie ofiary, oracji do Ducha Świętego, umycia rąk, oracji do Trójcy Świętej, ucałowania ołtarza, wezwania do modlitwy i tzw. sekrety, czyli ostatniej modlitwy. Spośród tych elementów dwa obrzędy pozostają kluczowe: ofiarowanie chleba i wina. Przyjmij, Ojcze święty, wszechmogący, wiekuisty Boże, tę hostię niepokalaną, którą ja, niegodny sługa Twój, ofiaruję Tobie, Bogu mojemu żywemu i prawdziwemu, za niezliczone grzechy, zniewagi i niedbalstwa moje, za wszystkich tu obecnych, a także za wszystkich wiernych chrześcijan, żywych i umarłych, aby mnie i im posłużyła do zbawienia w życiu wiekuistym. Amen. 

Przeczytaj