Duchowość chrześcijańska i benedyktyńska

Co to jest duchowość chrześcijańska?

Mianem duchowości chrześcijańskiej można określić całą naszą aktywność wewnętrzną i zewnętrzną, a więc poznawanie, dążenia, decyzje, czyny, o ile ich celem jest oddanie czci i poddanie się Panu Bogu. 

W świetle Objawienia Bożego, danego nam w osobie Wcielonego Syna Bożego, Jezusa Chrystusa, widzimy, że ludzka duchowość jest wyniesiona do uczestnictwa w życiu Trójcy Świętej. Dzięki męce i zmartwychwstaniu Syna Bożego, przez chrzest, mocą Ducha Świętego stajemy się przybranymi dziećmi Ojca Niebieskiego i mamy udział w Jego wszechwiedzy, wszechmocy i miłości. 

Podsumowując, można stwierdzić, że duchowość chrześcijan ma dwa wymiary. Pierwszy obejmuje naturalną aktywność, czyli ludzki wysiłek poznawania i wypełniania woli Bożej, drugi to oczekiwanie na bezpośrednie działanie Ducha Świętego w nas, czego ilustracją są słowa z Ewangelii: „nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam poddane, co macie mówić, gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was”. (Mt 10,19)

Dlaczego mówi się o różnych duchowościach, np. osób świeckich, zakonników itp.?

W ramach duchowości chrześcijańskiej wyróżnia się wiele nurtów. Nie ma między nimi różnicy jakościowej. Rozbieżności wyrażają się jedynie poprzez inne rozłożenie akcentów w praktykach życia wewnętrznego i zewnętrznego. Różnorodność duchowości jest dziełem Ducha Świętego, który Ciało Mistyczne Chrystusa – Kościół uposaża w różne dary i charyzmaty, dla wspólnego dobra i ukazywania niezmierzonego bogactwa tajemnicy Chrystusa.

Co to jest duchowość benedyktyńska?

Duchowość benedyktyńska jest częścią duchowości monastycznej i z niej wyrasta. Obydwie można określić jako zespół istotnych składników pewnej formy życia grupy chrześcijan, którzy stawiają szczególny akcent na prymat Pana Boga. Greckie słowo ‘monos’ oznacza sam, jeden; co rozwijając można przedstawić wyrażeniem: „Bóg sam wystarczy”.

 Życie monastyczne w dużej mierze było reakcją na słabnięcie kondycji duchowej chrześcijan po edykcie mediolańskim, a więc w czasie „tryumfu” Kościoła. Po zaniku prześladowań znaczna liczba chrześcijan ulegała pokusie letniości w życiu duchowym, co tworzyło atmosferę zgorszenia także dla gorliwych, z których część przyjmowała radykalny program życia: oddalenie okazji do upadków przez zamieszkanie na odludziu, milczenie, modlitwa, asceza, posłuszeństwo, praca. Byli to często ludzie nieuczeni, wiedzeni natchnieniem Bożym. W IV i V wieku taki fenomen objął cały basen Morza Śródziemnego. 

Z monastycyzmem zetknął się święty Benedykt, żyjący na przełomie V i VI wieku. Był to czas schyłku Cesarstwa Zachodniego, związanego z najazdami ludów barbarzyńskich i upadkiem religijno-moralnym. Benedykt pochodził z możnego rodu, na kształcenie został wysłany do Rzymu, ale według przekazu biografa, świętego Grzegorza Wielkiego, porzucił miasto z powodu panującego tam upadku obyczajów, udał się do pustelni i prowadził surowe życie ascetyczne. Boża Opatrzność sprawiła, że liczni ludzie zaczęli przychodzić do świętego pustelnika. W taki sposób powstały pierwsze klasztory, oddane modlitwie i koniecznej pracy, a zasady ich życia zostały ujęte w Regule. 

Duchowość benedyktyńska jest rozległym tematem.

Tu – w zarysie – wspomnijmy o źródle poznania duchowości i trzech przykładowych sposobach jej przedstawienia.

Głównym źródłem poznania istotnych składników życia benedyktyńskiego jest Reguła. Ma ona jednak pewne przemijające ślady epoki, w której powstała, dlatego podstawowym kontekstem do jej interpretacji jest Pismo Święte, a zwłaszcza Ewangelia. 



Zamów to wydanie "Królowej Różańca Świętego"!

…i wspieraj katolickie czasopisma!

To tylko część artykułu… Całość przeczytasz w "Królowej Różańca Świętego"

 

0 0 głos
Oceń ten tekst!

Nasze intencje modlitewne:

 
Powiadamiaj mnie o odpowiedziach
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Czy podoba Ci się ten tekst? – Zostaw opinię!x
()
x

Zanim skopiujesz, napisz do nas.

Przeczytaj poprzedni wpis:
Matka Boża patronką opactwa benedyktynów w Lubiniu

Artykuł ma na celu ukazanie – w zarysie – pobożności maryjnej w opactwie benedyktynów w Lubiniu i miejscowościach, którymi się...

Zamknij