Szczerze podążał za prawdą

Kard. Jan Henryk Newman (1801–1890) będzie świętym!

Prowadź mnie, Światło, swą błogą opieką,
Światło odwieczne!
Noc mroczna, dom mój tak bardzo daleko,
Więc Ty mnie prowadź.
Nie proszę rajów odległych widoku,
Starczy promyczek dla jednego kroku.

Nie zawsze tak się modliłem jak teraz,
Światło odwieczne!
Sam chciałem widzieć, sam chciałem wybierać
Swą własną drogę.
Pomimo trwogi łaknąłem barw świata,
Ufny w swą siłę. Przebacz tamte lata.

Powyższe słowa są modlitwą wielkiego angielskiego konwertyty, Jana Henryka Newmana, który urodził się w roku 1801 we wsi Ealing, w pobliżu Londynu, w zamożnej, obojętnej religijnie rodzinie protestanckiej. Ojciec jego, z pochodzenia Żyd, był londyńskim bankierem. Matka zaś, Jemima Fourdrinier, pochodziła z francuskiej rodziny hugenotów. Był najstarszym synem z sześciorga rodzeństwa. Mając 15 lat, uparcie poszukiwał pełni objawionej przez Boga prawdy. W 1817 roku wyjechał do Oxfordu, gdzie rozpoczął studia w college’u Świętej Trójcy, które ukończył w 1820 roku, a w 1822 został wykładowcą w college’u w Oriel. W tym czasie sytuacja rodzinna uległa pogorszeniu. Bankructwo ojca zmusiło Jana do finansowego wspierania rodziny. W lipcu 1824 roku został diakonem Kościoła anglikańskiego, po czym rozpoczął pracę w ubogiej parafii św. Klemensa w Oxfordzie. Przyjął święcenia kapłańskie w kościele anglikańskim w 1925 roku.

Różaniec w życiu ks. Józef Orchowski

Wybór biografii ważnych postaci z życia Kościoła, pisanych pod kątem obecności różańca w ich życiu. Autorem jest ks. Józef Orchowski, twórca wielu wspaniałych dzieł z tematyki różańca i świętości.

Zobacz

Od 1828 roku pracował w kościele uniwersyteckim pw. Matki Boskiej i regularnie studiował pisma ojców Kościoła w porządku chronologicznym, zaczynając od św. Ignacego i św. Justyna. Badania Kościoła pierwszych chrześcijan zbliżyły Newmana do Kościoła rzymskokatolickiego. Był to czas ogromnej walki duchowej, ponieważ nie chciał porzucać Kościoła anglikańskiego – w tamtym czasie katolicy w ogóle się nie liczyli w tym kraju. Zrezygnował z pracy w Oxfordzie i udał się do Littlemore, gdzie zamieszkał w schronisku razem ze swoimi najwierniejszymi uczniami. Prowadzili życie mnichów, życie w surowej prostocie i ascezie. Kontemplowano ciszę, sprawowano Najświętszą Ofiarę. Nastąpiły miesiące wewnętrznych debat i cierpienia. Dwa lata spędzone na skupieniu w Littlemore sprawiły ostatecznie, że został katolikiem.

9 października 1845 roku włoski pasjonista o. Dominik Barberi, superior domu pasjonistów w Aston, który był prostym, świątobliwym człowiekiem, obdarowanym zarazem niezwykłymi zdolnościami, przyjął Newmana na łono Kościoła katolickiego. Tego dnia złożył Jan Henryk katolickie wyznanie wiary, wyspowiadał się i następnego dnia przyjął Komunię Świętą. Przejście na katolicyzm tak znanej osobistości spowodowało wielkie poruszenie w Kościele anglikańskim. Wielu poszło za jego przykładem. Gladston, przyszły premier, napisał, że: „Rok 1845 odznaczał się największym zwycięstwem, jakie Kościół Rzymski odniósł od czasów Reformacji”.

Od czasów swego nawrócenia Newman nieustannie głosił, że tylko Kościół katolicki jest tym Kościołem, który pochodzi od samego Boga. To jego zaś przepowiadanie otworzyło źródło, z którego popłynął niesłabnący po dziś dzień strumień konwertytów. Sam przyjął do Kościoła znanego angielskiego poetę Gerarda Manleya Hopkinsa. Jego dzieła skłoniły natomiast ks. Roberta Hugh Bensona do przejścia na katolicyzm.

Odtąd Newman do końca życia nie rozstawał się z różańcem, w którym widział wielką potęgę i moc rozwiązywania trudności w różnych sytuacjach życiowych. Tak o tym mówił: „Wielka potęga różańca polega na tym, że Credo przekłada na język modlitwy. Credo oczywiście już jest w pewnym sensie modlitwą i wielkim aktem uwielbienia Boga; lecz różaniec ukazuje nam naczelną prawdę o Jego życiu i śmierci w celu głębszego przemyślenia, przybliżając jednocześnie naszym sercom jej bogactwo. Nadto chrześcijanie, pomimo iż znają Boga, bardziej się jednak Go lękają, niż Go kochają. Natomiast doniosła moc różańca tkwi w niezwykłym sposobie, w jaki uprzystępnia on tajemnice Chrystusa, gdyż nasze o Nim rozważanie przeniknięte jest myślami Jego Matki, a w takim kontekście jawi się przed oczami cała Święta Rodzina i jej dom, w którym Bóg – Człowiek przeżywa swą nieskończoną miłość”.

Po przejściu na katolicyzm Jan Newman wyjechał do Rzymu i tam wstąpił do oratorianów. W roku 1847, po otrzymaniu święceń kapłańskich, powrócił do Anglii i założył kolegia oratorianów w Birmingham i Brompton, a w 1852 roku został rektorem uniwersytetu w Dublinie. Papież Leon XIII 12 maja 1879 roku podniósł go do godności kardynalskiej.

Królowa Różańca Świętego nr 37Zamów to wydanie "Królowej Różańca Świętego"!

…i wspieraj katolickie czasopisma!

Zobacz Zamów PDF

Ograniczony dostępTo tylko fragment artykułu…

Całość przeczytasz w "Królowej Różańca Świętego"

To wydanie jest wciąż dostępne w sprzedaży, dlatego ma ograniczony dostęp. Możesz nabyć to czasopismo w bardzo niskiej cenie – już od 2 zł! Zamawiając wspierasz różańcowe inicjatywy. Zapraszamy!


ks. Józef Orchowski

JÓZEF ORCHOWSKI kapłan katolicki

Proboszcz parafii fatimskiej w Bydgoszczy, pisarz Maryjny i różańcowy.
Wyszukaj jego teksty.

0 0 głos
Oceń ten tekst!
Powiadamiaj mnie o odpowiedziach
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Czy podoba Ci się ten tekst? – Zostaw opinię!x
()
x