„O Matko Nieustającej Pomocy, z największą ufnością przychodzę dzisiaj do Ciebie, aby błagać o Twoją pomoc. Nie liczę na moje zasługi ani na moje dobre uczynki, ale tylko na nieskończone zasługi Pana Jezusa i na Twoją niezrównaną miłość macierzyńską. Tyś patrzyła, o Matko, na rany Odkupiciela i na krew Jego wylaną na krzyżu dla naszego zbawienia. Tenże Syn Twój, umierając, dał nam Ciebie za Matkę. Czyż więc nie będziesz dla nas, jak głosi Twój słodki tytuł, Nieustającą Wspomożycielką?”
Te początkowe słowa modlitwy do Matki Bożej Nieustającej Pomocy słychać w tysiącach polskich kościołów w każdą środę. Wtedy to wierni gromadzą się na cotygodniowym nabożeństwie, które często jest przysłowiową „ostatnią deską ratunku” dla wielu pokładających ufność w Maryi pod znakiem ikony Nieustającej Pomocy.
Oryginalna ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy znajduje się w kościele redemptorystów w Rzymie. Jej historia sięga XII wieku. Jednak dopiero przejęcie ikony przez Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela przyczyniło się do rozwoju kultu Madonny. Szybko zaczęły powstawać bractwa, które w 1867 roku połączyły się w jedno Arcybractwo Matki Bożej Nieustającej Pomocy i św. Alfonsa. Jego pierwszym członkiem został Pius IX, który w dzieciństwie modlił się przed tą właśnie ikoną. On to nakazał zakonnikom: „Uczyńcie ją znaną całemu światu!”. Zgodnie z tym poleceniem redemptoryści podjęli działania mające rozpowszechnić kult. Zaczęły powstawać nowe kościoły pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy, jej wizerunek został powielany w tysiącach kopii i wysyłany na cały świat, ustanowiono także jej święto na dzień 27 czerwca. To właśnie redemptoryści przenieśli na ziemie polskie kult świętej ikony w czasach zaborów.
Jednym z największych propagatorów Matki Bożej Nieustającej Pomocy był Bernard Łubieński, który w książce „Cuda i łaski Matki Bożej Nieustającej Pomocy” przybliża nam drogę ikony z Rzymu do naszego kraju. Pierwszą kopię sprowadzono do warszawskiego kościoła św. Anny, gdzie przygotowano okazałą kaplicę specjalnie w tym celu. Kult ikony rozpowszechniał się szczególnie pod zaborem rosyjskim. Także i pozostałe dwa zabory pod wpływem działań zakonu redemptorystów szybko zaufały wezwaniu Maryi w ikonie Nieustającej Pomocy, stąd również nabożeństwo do Matki Bożej Nieustającej Pomocy zaczęło rozpowszechniać się „z niemałą korzyścią dla dusz” (jak zaznacza o. Łubieński) i wkrótce ogarnęło całą Polskę. Na potrzeby powstających bractw Matki Bożej Nieustającej Pomocy zaczęto drukować podręczniki, modlitewniki, a nawet czasopismo „Posłaniec Matki Bożej Nieustającej Pomocy”. Zaowocowało to tym, że wiele powstających parafii wybierało Matkę Nieustającej Pomocy na swoją patronkę. Mamy obecnie w Polsce ponad 150 kościołów pod Jej wezwaniem. Trudno zliczyć, w ilu kościołach znajduje się ta ikona w bocznych ołtarzach, przed którymi w środy odbywają się te szczególne nabożeństwa.
To tylko fragment artykułu…
Całość przeczytasz w "Królowej Różańca Świętego". To wydanie jest wciąż dostępne w sprzedaży, dlatego ma ograniczony dostęp. Nasze czasopisma możesz nabyć w cenie już od 2 zł. Zamów i wspieraj różańcowe inicjatywy!
