Zwierzęta w Biblii: Kruk

Kruk pojawia się w całej Biblii zaledwie jedenaście razy. W świecie starożytnym wykorzystywano je na statkach jako naturalną nawigację: po wypuszczeniu ptaka na podstawie jego lotu można było określić, gdzie znajduje się ląd. Tak uczynił Noe, kiedy chciał się dowiedzieć, czy wody potopu ustąpiły. Wypuszczony przez Noego ptak nie powrócił, a wiele późniejszych żydowskich przekazów wskazywało na to, że znalazł na suchym skrawku lądu zwłoki ludzkie i zajęty ich konsumpcją, nie powrócił na arkę. Interpretacja ta jest słuszna, zważywszy na to, iż kruki uważane były za ptaki nieczyste (Kpł 11,15). Istniała zresztą też legenda o kruku, który uskarżał się przed Bogiem na swój los, bowiem Noe na arkę zabrał tylko po jednej parze zwierząt nieczystych i aż po siedem par zwierząt uznawanych za czyste. Inna z żydowskich legend podaje przebieg rozmowy między krukiem, Noem i Bogiem.

Ptak, niepocieszony misją, jaką otrzymał, uskarżał się przed Bogiem, atakując Noego, że chce skazać go na pewną śmierć. Sam Noe stwierdził, że kruk jest mu do niczego niepotrzebny, a i świat zyska, gdyby misja się nie powiodła. Ostateczny werdykt należy jednak do Boga, który wskazuje, że kruk przyda się do karmienia Eliasza, dlatego zadba o jego bezpieczny powrót na arkę.

Andrzej Jędrzejczak

Kruk zwyczajny (Corvus corax) jest największym przedstawicielem rodziny krukowatych, od niego właśnie biorącej nazwę. Jest też jednocześnie najczęściej spotykanym i najbardziej rozpowszechnionym na świecie jej przedstawicielem. Kruk zamieszkuje ogromne obszary półkuli północnej, od Ameryki przez Europę po Japonię na wschodzie, występuje na Bliskim Wschodzie (także w Izraelu) i w Himalajach. Nie sposób pomylić go z żadnym innym przedstawicielem tej rodziny z racji jego rozmiarów (osiąga 2 kilogramy wagi i 1,5 metra rozpiętości skrzydeł). Całkowicie czarny, duży, padlinożerny i obdarzony ponurym głosem kruk był więc niejako predestynowany do tego, aby zająć poczesne miejsce w ludzkich wierzeniach i symbolice.

Kruki towarzyszą ludziom i ich siedzibom od tysiącleci. Wynika to właśnie z tego, że kruk to padlinożerca: Ciała martwych zwierząt stanowią dwie trzecie całej jego diety. Z tego powodu kruki zawsze były tam, gdzie ludzie oraz ich stada i domy, stanowiące źródła padliny i wszelkich odpadków.


Zamów to wydanie "Królowej Różańca Świętego"!

…i wspieraj katolickie czasopisma!

To tylko część artykułu… Całość przeczytasz w "Królowej Różańca Świętego"
0 0 głos
Oceń ten tekst!

Nasze intencje modlitewne:

 
Powiadamiaj mnie o odpowiedziach
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Czy podoba Ci się ten tekst? – Zostaw opinię!x
()
x

Zanim skopiujesz, napisz do nas.

Przeczytaj poprzedni wpis:
Dziesięć przykazań – część 2

Człowiek uzależniony traktuje drugą osobę przedmiotowo. Ten drugi to podmiot użycia i ma zaspokajać żądze seksualne, a ewentualne zapewnienia o...

Zamknij