Wpatrujmy się z Maryją w najświętsze oblicze Jezusa

W tradycji Kościoła katolickiego znany jest kult oblicza Pana Jezusa, który na przestrzeni wieków przybierał różne formy. Poszczególni święci wzbogacili skarbnicę Kościoła o jego konkretne piękne przykłady. Najbardziej znana jest adoracja wizerunku umęczonego i pełnego ran. Do oddawania czci najświętszemu obliczu zachęcał w swoim nauczaniu również św. Jan Paweł II, poświęcając temu tematowi mnóstwo papieskich pism i przemówień. Można zauważyć, że papież Polak widział w tej formie religijności wielką wartość zbawczą.

Szczególnie ostatnie lata życia świętego papieża naznaczone były nauczaniem o wartości nabożeństwa do oblicza Jezusa. Rok duszpasterski liczony od października 2002 r. do października 2003, Rok Różańca, miał nadane hasło: „Kontemplować oblicze Chrystusa z Maryją”. W następnym roku, Roku Eucharystii, papież rozszerzył poprzedni temat o naukę o rozpoznawaniu wizerunku Chrystusa wszędzie wokół, ale szczególnie w Eucharystii. Święty Jan Paweł II w swojej encyklice „Ecclesia de Eu­cha­ri­stia” pisał, że Kościół żyje nieustannie w promieniach „eucharystycznego oblicza” Jezusa. Wielką wartość miłości do oblicza wyraził również w liście apostolskim z okazji Roku Różańca „Novo millennio in­eun­te”, w którym dokładnie tłumaczy, jak czcić Boże oblicze. Papież zaznacza wyraźnie, że „nasze świa­dec­two było­by nie­do­pusz­czal­nie u­bo­gie, gdybyśmy my sami jako pierw­si nie byli tymi, któ­rzy kon­tem­plu­ją ob­li­cze Ch­ry­stusa”. Można rozumieć to nauczanie tak, że kochanie wizerunku Jezusa, jako forma okazywania Zbawicielowi miłości poprzez adorację, modlitwę i czyny, to także określona postawa wobec Niego samego, konkretna duchowość, która owocuje wieloma łaskami i otwiera człowieka na bliską i prawdziwą relację z Panem. Papież mówił jasno, że „chrześcijaństwo to osoba, obecność, oblicze: to Jezus, który daje człowiekowi sens i pełnię życia”.

Jezus daje się poznać jako ten, który pragnie ludzkiej miłości. Nie wystarczy Mu, kiedy wierni tylko praktykują nakazy i czynności wiary. Jego serce żąda czułości, praktyki z potrzeby poznania Go, bycia z Nim i życia w Nim; całkowitego oddania i zaufania. Czuła cześć oddawana twarzy Pana Jezusa jest jak spotkania z ukochaną osobą; tworzy się relacja Jezus – dusza, serce do serca. Tylko poprzez nawiązanie relacji z żywym Panem oczy człowieka mogą otworzyć się i ujrzeć prawdę Ewangelii. Tylko wtedy możliwe jest odnalezienie siebie i swojej roli w całej historii zbawienia. Maryja również nieustannie wpatrywała się w oblicze swojego Syna. Począwszy od kiedy był niemowlęciem leżącym przy Jej piersi, po Jego mękę i krzyż, aż do złożenia Jej w ramiona Jego martwego ciała. Jezus zawsze zachęca każdego do naśladowania Jego Matki, ponieważ Ona jest tą, która najbardziej podoba się Bogu spośród ludzi. Maryja wszystko gromadziła w sercu i kontemplowała w ciszy, zaufaniu i posłuszeństwie. Adoracja i oddawanie czci obliczu Pana Jezusa daje nam sposobność do przyjmowania takiej samej postawy. Poprzez adorację oblicza prawdy wiary mogą odcisnąć się głęboko w sercu. Święty Jan Paweł II przypomina o tym, traktując tę formę pobożności i kontemplacji jako program dla Kościoła i ewangelizacji na nowe, trzecie tysiąclecie dziejów. Papież wyciągnął ze skarbnicy Kościoła wielki skarb i daje nowym pokoleniom zadanie odkrycia jego wartości.

Królowa Różańca ŚwiętegoZamów to wydanie "Królowej Różańca Świętego"!

…i wspieraj katolickie czasopisma!

To tylko część artykułu… Całość przeczytasz w "Królowej Różańca Świętego"
0 0 głos
Oceń ten tekst!

Nasze intencje modlitewne:

 
Powiadamiaj mnie o odpowiedziach
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Czy podoba Ci się ten tekst? – Zostaw opinię!x
()
x

Zanim skopiujesz, napisz do nas.

Przeczytaj poprzedni wpis:
Kana Galilejska

Jak ważna dla publicznej działalności Jezusa była Kana Galilejska w Ewangelii autorstwa św. Jana, nie trzeba nikogo przekonywać. Cud dokonany...

Zamknij