Wznawiamy serię, w której opisujemy piękno sanktuarium w Pompejach. Tym razem skupimy się na ołtarzach, które zdobią ten piękny przybytek. Poza ołtarzem głównym z obrazem Matki Bożej Pompejańskiej, w kościele znajduje się 12 ołtarzy bocznych. Nad każdym z nich znajduje się mozaika z jedną z tajemnic różańca. W tym odcinku skupimy się na ołtarzach świętych zakonu dominikańskiego.
Kaplica św. Dominika Guzmána
Nad ołtarzem znajduje się obraz namalowany przez Ponziano Loveriniego.
7 października 1871 roku adwokat Bartolo Longo złożył profesję zakonną jako tercjarz dominikański i przybrał imię „Brat Różaniec”. W 1892 roku, jako żarliwy dominikanin, powierzył Ponziano Loveriniemu wykonanie tego dzieła dla sanktuarium w Pompejach. Na obrazie (olej na płótnie) jest przedstawiony św. Dominik Guzmán podczas modlitwy, z różańcem w dłoniach, oświecony światłem Ducha Świętego, kiedy wzywa Boga, ażeby ten uzdrowił księcia Napoleone Orsiniego, krewnego kardynała Stefano di Fossanovy.
Warto zwrócić uwagę na zróżnicowane oświetlenie oraz kontrast między długim pokojem, który daje się dostrzec za plecami świętego, pogrążonym w mroku, a miejscem cudu, napełnionym światłem wpadającym przez szerokie okna i witraże.
Nad ołtarzem znajduje się mozaika „Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie”.
Kaplica św. Katarzyny ze Sieny
Na zamieszczonym nad ołtarzem obrazie z 1883 roku, autorstwa Federica Maldarelliego, ukazano św. Katarzynę ze Sieny w ekstazie.
Święta, klęcząca u stóp krucyfiksu, podnosi się z ziemi w intensywnej modlitwie, podczas gdy jej szata układa się w drobiazgowo przedstawione fałdy. Na jej twarzy odbija się niewymowna, porywająca radość, tryskająca z Boskiej wizji.
Jezus mówił do tej mistyczki z krzyża i obdarował ją stygmatami. Katarzyna w swej pokorze poprosiła, by krew zniknęła z tych ran, tak żeby nikt ich nie zauważył. Jaśniejące promienie niebiańskiego ognia wychodzą z krucyfiksu i dotykają wyciągniętych dłoni świętej.
Federico Maldarelli znany jest też jako artysta, który dokonał pierwszej renowacji obrazu Matki Bożej Pompejańskiej.
Kaplica św. Tomasza z Akwinu
Obraz znajdujący się w centrum ołtarza, jest autorstwa Carmina Palmieriego i powstał w 1938 roku.
Pragnienie czystości Tomasza było tak dobrze znane, że nadano mu tytuł „Doktora Anielskiego”. W biografiach św. Tomasza znajdziemy informację, że jego krewni próbowali wszelkimi sposobami uniemożliwić mu zostanie dominikaninem. Bracia porwali go i, idąc za nakazem matki, zamknęli w zamku Roccasecca. Następnie wysłali do jego celi kobietę lekkich obyczajów, lecz on odpędził ją płonącym węglem.
Namalowane olejem na płótnie dzieło przedstawia moment, w którym św. Tomasz otrzymuje sznur czystości od aniołów po przezwyciężeniu pokusy. Przed nim leży płonąca żagiew, symbol zakonu dominikańskiego.
Bartolo Longo uważał dominikańskiego świętego za brata, nauczyciela i protektora czasopisma „Il Rosario e la Nuova Pompei”.
To tylko fragment artykułu…
Całość przeczytasz w "Królowej Różańca Świętego". To wydanie jest wciąż dostępne w sprzedaży, dlatego ma ograniczony dostęp. Nasze czasopisma możesz nabyć w cenie już od 2 zł. Zamów i wspieraj różańcowe inicjatywy!
