24 czerwca 972 pod Cedynią doszło do pierwszej udokumentowanej historycznie bitwy Polski z Niemcami. Historia zatoczyła koło niemal tysiąc lat później, w 1945 roku, w dokładnie tym samym miejscu. Druga bitwa pod Cedynią (25-27 marca) zakończyła się likwidacją przyczółka mostowego oraz umożliwiła siłom polskim i sowieckim przygotowanie się do przeprawy Odry i Nysy Łużyckiej.
Forsowanie tych dwóch rzek stanowiło pierwszy etap tzw. operacji berlińskiej, w której brały udział I i II Armia Wojska Polskiego. Jednostki I Armii, zaprawione w bojach nad Wisłą w 1944 r. i na Pomorzu w czasie ofensywy zimowej, miały ruszyć do ataku na Berlin z rejonu Siekierek i Gozdowic – miejscowości położonych na południe od Cedyni. Rozpoczęta 16 kwietnia 1945 r. o godz. 4.45 przeprawa przez Odrę okazała się jedną z najbardziej złożonych operacji z udziałem wojsk inżynieryjnych drugiej wojny światowej. Po trwających cztery dni walkach Odra i Nysa Łużycka zostały jednak sforsowane. Nacierające wojska zdobyły, utrzymały i stale poszerzały przyczółki, które miały stanowić punkty wyjściowe do ostatecznego szturmu Berlina i zakończenia tym samym działań wojennych w Europie.
W czasie całej operacji berlińskiej zginęło lub odniosło rany ponad 361 tysięcy żołnierzy sowieckich i polskich.
Polaków poległych w trakcie walk nad Odrą i w bitwie o Berlin pochowano na Siekierkowskim Cmentarzu Żołnierzy I Armii Wojska Polskiego w Starych Łysogórkach. W 1743. mogiłach pojedynczych i zbiorowych na terenie 24. kwater spoczywa tutaj 1987 żołnierzy. Szczątki 1975 znanych i 12 nieznanych Polaków zostały przywiezione z 252. miejsc pochówków na szlaku bojowym od Odry do Berlina. Wśród nich znajduje się 1646 szeregowców, 129 podoficerów, 128 oficerów i 84 żołnierzy o niezidentyfikowanym stopniu. Najmłodsi mieli 18 lat.
