Historia Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Pana Jezusa, potocznie nazywanego „sercanami”, sięga 1877 roku. Ich założycielem był Leon Gustaw Dehon, dlatego też nieraz mówi się o nich także „dehonianie”. Kapłani z tego zakonu poświęcili się przede wszystkim misji w Kościele poprzez modlitwę i kontemplację Serca Jezusowego, adorację eucharystyczną i posługę potrzebującym.
Kim był ojciec Leon Dehon?
Założyciel sercanów – ojciec Leon Dehon, urodził się 14 marca 1843 roku we Francji, w małym miasteczku La Capelle. Pochodził z zamożnego ziemiańskiego domu, a rodzice pragnęli wykształcić go na naukowca lub ważnego urzędnika.
Jako nastolatek uczył się w Hazebrouck, w jednej ze szkół prowadzonych przez kapłanów. Pod wpływem wielu przemyśleń, a także corocznych rekolekcji narodziło się w nim powołanie do stanu duchownego, o czym rodzice nie chcieli słyszeć. Na studia ojciec wysłał go do Paryża, mając nadzieję, że pobyt w wielkim mieście sprawi, że syn zmieni zdanie co do swojej przyszłości. W 1864 młody Leon Dehon ukończył studia prawnicze, które jednak w żaden sposób nie wpłynęły na jego powołanie. Rok później wstąpił do seminarium.
Nowe zgromadzenie
Po kilku latach gorliwej posługi kapłańskiej Leon postanowił założyć nowy zakon kapłanów, którego myślą przewodnią miało być zadośćuczynienie Sercu Jezusa za grzechy popełnione przez ludzkość. Warto w tym miejscu przypomnieć, że Francja pod koniec XIX stulecia to państwo, w którym prześladowania Kościoła z czasów rewolucji francuskiej, a później Komuny Paryskiej wciąż przynosiły gorzkie owoce w postaci zeświecczenia i grzesznego życia wielu osób.
Kolebką przyszłego zgromadzenia stało się kolegium św. Jana w Saint-Quentin. Tutaj powstał pierwszy dom macierzysty i ustanowiono siedzibę zakonu. Trzeba docenić wielki wkład i pomoc w powstanie placówki, jakiego udzieliły nowo powstałej wspólnocie siostry Służebnice Najświętszego Serca Jezusowego, które także w Saint-Quentin miały wówczas swoją siedzibę.
Celem pracy zakonu sercanów było szerzenie miłości do Serca Jezusowego przez przykład ofiary i pobożnego życia. Konieczna też była posługa ludziom i budowanie królestwa bożego wśród robotników, biednych i potrzebujących wsparcia.
Aby praca przynosiła jak najlepsze owoce, ojciec założyciel od samego początku przykładał dużą wagę do formacji kapłanów i zakonników.
Rozwiązanie zgromadzenia i ponowna szansa
W roku 1882 ojciec Leon poczynił starania o zatwierdzenie zgromadzenia przez Stolicę Apostolską.
Niestety, niektórzy uważali, że dzieło powstało na skutek fałszywych objawień, jakich miała doznawać jedna z zakonnic przebywających wówczas w Saint-Quentin. Fakt ten stanowił wielką przeszkodę w otrzymaniu pozwoleń. Z tego powodu nowo powstały zakon sercanów został wystawiony na ciężką próbę w roku 1883, kiedy Stolica Apostolska nie wyraziła zgody na dalsze prowadzenie prac i nakazała rozwiązać zgromadzenie.
Pokora i posłuszeństwo ojca Leona wobec tak nieprzychylnych decyzji przyniosły nieoczekiwanie dobre owoce. W 1884 roku odbyła się audiencja u papieża Leona XIII. W efekcie ponownie pozwolono na kontynuowanie dzieła pod nieco zmienioną nazwą. Nie jak dotychczas Oblaci Najświętszego Serca, ale Zgromadzenie Księży Najświętszego Serca.
Od tamtego czasu wspólnota rozwijała się prężnie. Stolica Apostolska 25 lutego 1888 roku wydała tzw. Dekret Pochwalny zgromadzeniu.
Sercanie w Polsce, polscy sercanie na świecie
W Polsce zakon sercanów posługuje od roku 1928, natomiast od 1947 działa też polska prowincja. Wśród pierwszych polskich zakonników tego zgromadzenia wymieniani są księża Władysław Majka i Ignacy Stoszka – obaj towarzyszyli ojcu Leonowi w ostatnich dniach jego życia.
Mamy w naszym kraju około 300 członków tego zgromadzenia. Jak podaje strona sercanie.pl: „Sercanie w Polsce głoszą misje i rekolekcje, prowadzą parafie, pracują na uczelniach katolickich, posiadają własne wydawnictwo, prowadzą duszpasterstwo przedsiębiorców i pracodawców, prowadzą dzieła socjalne przy parafiach i niektórych domach zakonnych. Sercanie z Polski pracują również na misjach w Demokratycznej Republice Konga, Republice Południowej Afryki, Indonezji, Indiach, Kamerunie, na Filipinach, prowadzą duszpasterstwo w Finlandii, Austrii, Chorwacji, Szwajcarii, Francji, Niemczech, Słowacji, a od kilku lat również na Białorusi, w Mołdawii i na Ukrainie”.
Ruch Młodzieży Sercańskiej i Sercańska Wspólnota Świeckich
Obok zgromadzenia zakonnego sercanów pojawiły się wspólnoty osób świeckich. Ruch Sercańskiej Młodzieży działa przy prawie każdej parafii. Spotkania służą pogłębianiu więzi z Bogiem i integracji młodzieży chrześcijańskiej poprzez wspólne rozważanie słów Pisma Świętego, msze święte, adoracje, ale także godziwą rozrywkę i wycieczki.
Dla osób starszych na nieco podobnych zasadach działa Sercańska Wspólnota Świeckich.
Na terenie Polski znajduje się kilkanaście parafii prowadzonych przez zakon sercanów. Polscy kandydaci do kapłaństwa w tym zakonie odbywają nowicjat w Stopnicy, natomiast Wyższe Seminarium Misyjne Księży Sercanów ma swoją siedzibę w Stadnikach.
Ojciec Leon Dehon – Czcigodny Sługa Boży
Ojciec założyciel zakonu księży sercanów zmarł w Brukseli 12 sierpnia 1925 roku. Obecnie przysługuje mu tytuł Czcigodny Sługa Boży Kościoła katolickiego. W 1952 rozpoczął się proces beatyfikacyjny.
8 kwietnia 1997 roku dekretem uznana została heroiczność jego cnót oraz zatwierdzony cud niezwykłego wyzdrowienia Brazylijczyka cierpiącego na zapalenie otrzewnej. Uzdrowienie to miało się dokonać na skutek modlitwy za przyczyną ojca Leona.
Data beatyfikacji była wyznaczona na 24 kwietnia 2005 roku. Niestety nie doszła ona do skutku ze względu na śmierć papieża Jana Pawła II. Następca na tronie Piotrowym, papież Benedykt XVI nakazał ponowne zbadanie sprawy z powodu podejrzeń o antysemickość wypowiedzi ojca Dehona. Do tej pory do sprawy wyniesienia na ołtarze założyciela sercanów nie powrócono.
Cytaty za: www.sercanie.pl
