Sanktuarium Svatý Kopeček znajduje się na obrzeżach jednego z największych czeskich miast – Ołomuńca, na Morawach, około 100 kilometrów od polskiej granicy. W tłumaczeniu na język polski oznacza „Święta Górka”. To rzeczywiście niewielkie wzniesienie (382 m.n.p.m.), dzięki czemu widać je z daleka.
Historia kultu Bożego na Svatým Kopečku
W miejscu, o którym tutaj piszemy, w roku 1078 stanął klasztor norbertanów. Jednakże jako sanktuarium znane na całą okolicę Svatý Kopeček zaistniał kilkaset lat później.
W XVII stuleciu pewien kupiec z Ołomuńca – Jan Andrysek – obiecał Matce Bożej, że ufunduje kaplicę na Jej cześć, jeśli powiedzie mu się w interesach. Widocznie prośba została spełniona, ponieważ jak przyrzekł, tak zrobił.
Najświętsza Panienka ukazała mu się we śnie i wskazała miejsce, gdzie owa kapliczka miała zostać zbudowana, czyli na Svatým Kopečku. Wydarzyło się to w latach 1629–1632. Według przekazów, już w dniu poświęcenia tego miejsca dokonało się uzdrowienie niewidomego.
Nie trzeba było długo czekać, by Svatý Kopeček stał się miejscem żywego kultu religijnego. Niestety kończąca się wojna trzydziestoletnia sprawiła, że kaplica dopiero wzniesiona przez Jana Andryska w znacznym stopniu uległa zniszczeniu. Ojcowie norbertanie, którzy w dalszym ciągu tutaj posługiwali, podjęli decyzję o wzniesieniu nowej, znacznie większej świątyni. Autorem projektu został włoski architekt Giovanni Pietro Tencalla.
Kolejny wiek przyniósł jeszcze większą rozbudowę zarówno samego kościoła, jak też klasztoru i całego otoczenia. Dobudowano boczne skrzydła i kaplice. Powstał kompleks z wewnętrznym dziedzińcem, krużgankami i kaplicami, w tym jedna ku czci Matki Bożej. Tym razem projekt wykonał Domenico Martinelli. Sztukaterią zajął się Baltazar Fontana.
Pielgrzymki na Svatý Kopeček
Z biegiem czasu na Świętą Górkę przybywało coraz więcej pielgrzymów. W najlepszych latach ich liczba wynosiła około 130 tysięcy.
Niestety na przełomie XVIII i XIX wieku cesarz wydał rozporządzenie zakazujące pielgrzymek do świętych miejsc. Svatý Kopeček, podobnie jak większość sanktuariów, stawał się coraz bardziej zaniedbany i zapomniany.
To tylko fragment artykułu
To wydanie jest wciąż dostępne. Aby przeczytać cały tekst, zamów czasopismo w wersji drukowanej albo zapisz się do naszego biuletynu, a wtedy otrzymasz darmowy dostęp.
Zapisz się tutaj:
