Przeworska Matka Boża Śnieżna

Klasztor Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego á Paulo (szarytek) w Przeworsku to najstarszy, ciągle działający, niekontemplacyjny dom zakonny w archidiecezji przemyskiej. Z konwentem, który funkcjonuje nieprzerwanie od 1780 r., swe życie związało wiele wybitnych osób, a dzieje tego miejsca obfitują w liczne wyjątkowe wydarzenia. Kształtowana od ponad dwóch wieków wieloaspektowa działalność religijna, charytatywna i oświatowa przeworskich szarytek ogniskuje się wokół kultu Najświętszej Maryi Panny czczonej tu jako Matka Boża Śnieżna.

Fundacja zespołu klasztornego dla Sióstr Miłosierdzia (francuskie stowarzyszenie życia apostolskiego założone w XVII w. przez św. Wincentego á Paulo i św. Ludwikę de Marillac) została zrealizowana z woli ówczesnych właścicieli Przeworska. Antoni Lubomirski (1718–1782) i jego żona Zofia z Korwin-Krasińskich (1718–1790) słynęli z postawy filantropijnej i ze szczególnej troski o rozwój miasta. Lubomirscy, nawiązawszy kontakt z władzami zakonnymi w Warszawie, dokonali zapisu na rzecz zgromadzenia, który przyjęty został 12 marca 1768 r. przez ks. Piotra Śliwickiego i s. Magdalenę Leruner. Zespół klasztorny zlokalizowano w miejscu, gdzie od średniowiecza znajdował się miejski szpital wraz z niewielką świątynią pw. św. Michała Archanioła, zarządzany przez księży bożogrobców z położonego nieopodal kościoła parafialnego pw. Ducha Świętego.

Wznoszenie zabudowań ukończono w 1780 r., wtedy też do Przeworska przybyły cztery pierwsze szarytki. Powierzono im prowadzenie szpitala dla 12 chorych oraz szkoły żeńskiej i sierocińca. Klasztor był solidnie uposażony – nadania dokonane przez Lubomirskich powiększone zostały dodatkowo w 1816 r. o wieś Kalembinę pod Strzyżowem, legowaną siostrom w testamencie przez ks. Franciszka Jabłonowskiego.

Centralnym obiektem zespołu klasztornego jest uroczy jednonawowy kościół, wzniesiony w stylu późnego baroku. W głównym ołtarzu świątyni umieszczono otoczony kultem obraz Matki Bożej, przeniesiony tu z innego przeworskiego kościoła – pw. Najświętszej Maryi Panny za Murami, który zaborcze władze austriackie zamknęły, a następnie w 1789 r. poddały rozbiórce ze względu na fatalny stan techniczny. Elegancką nastawę ołtarzową wieńczy monogram „Maria”, otoczony promienistą glorią i finezyjnymi wolutowymi spływami.

Królowa Różańca ŚwiętegoZamów to wydanie "Królowej Różańca Świętego"!

…i wspieraj katolickie czasopisma!

To tylko część artykułu… Całość przeczytasz w "Królowej Różańca Świętego"
5 1 głos
Oceń ten tekst!

Nasze intencje modlitewne:

 
Powiadamiaj mnie o odpowiedziach
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Czy podoba Ci się ten tekst? – Zostaw opinię!x
()
x

Zanim skopiujesz, napisz do nas.

Przeczytaj poprzedni wpis:
Sanktuarium Matki Bożej Śnieżnej w Rzymie

Minęły święta Bożego Narodzenia i jak zwykle ostatnimi laty zabrakło podczas nich śniegu. Nie wiadomo, czy to wina ocieplenia klimatu,...

Zamknij