Słynący łaskami, czczony na przestrzeni wieków przez tysiące wiernych cudowny wizerunek Matki Boskiej Ostrobramskiej (Aušros Vartų Dievo Motina, Маці Божая Вастрабрамская, Matka Boża Miłosierdzia, Królowa Korony Polskiej) to obraz, który został namalowany najprawdopodobniej w XVII wieku techniką temperową na kredowo-olejowym podkładzie.
Autor tego okazałego dzieła o wysokości 200 cm i szerokości 165 cm nie jest znany. Z racji podobieństwa wizerunku Maryi do innego, krakowskiego obrazu z kościoła Bożego Ciała autorstwo dzieła przypisywano m.in. niejakiemu Łukaszowi. Pierwowzorem dla tych obu wizerunków mógł być XVI-wieczny obraz Martina de Vosa, malarza flamandzkiego. Na podstawie tego dzieła stworzone zostały ryciny, w których Madonna miała nieco odmienny układ rąk i dłoni. Rycina Hieronima Wieriksa przedstawiała Maryję ze skrzyżowanymi na piersi rękami, mogła więc być pierwowzorem dla obrazu z Ostrej Bramy.
Około 1671 roku obraz został zasłonięty srebrną, złoconą sukienką. W 1849 roku dodano do niej najbardziej charakterystyczną ozdobę – wielki, odwrócony sierp srebrnego półksiężyca z wygrawerowanym napisem „Dzięki Tobie składam, Matko Boska, za wysłuchanie próśb moich, a proszę Cię, Matko Miłosierdzia, zachowaj mnie nadal w łasce i opiece Swojej Przenajświętszej W. I. J. 1849 roku”. Element ten tworzy jedność z obrazem, będąc jego rozpoznawalnym i wyrazistym akcentem, który zamyka całą kompozycję dzieła.
Na całość sukienki Pani Ostrobramskiej składają się także dwie korony (nałożona jedna na drugą). Korony, podtrzymywane przez dwa anioły, wykonane zostały ze złoconego srebra, jedna dla Królowej niebios (barokowa), druga dla Królowej Polski (rokokowa). Uroczysta koronacja ostrobramskiego obrazu odbyła się w roku 1927, po renowacji malowidła dokonanej przez prof. Jana Rutkowskiego. Przyozdobiono wówczas suknię nowymi, szczerozłotymi koronami, które niestety zaginęły podczas II wojny światowej. W roku 2018 Maryja z Ostrej Bramy otrzymała nową koronę, wykonaną z ofiarowanych przez wiernych wotów.
Postać Maryi wypełnia centralną część obrazu, jej sylwetka delikatnie wyłania się z ciemnego tła. Pochylona w geście troski i opieki głowa Matki Boskiej jest lekko odwrócona w prawo, a jej wzrok, poważny i zamyślony, ukazuje modlitewne skupienie, które wzmacnia gest skrzyżowanych na piersi dłoni. Gest ten można także interpretować jako ukazanie Maryi w stanie błogosławionym.
Głowa Maryi jest okolona jasnymi promieniami aureoli, które wyodrębniają ją z brązowego tła obrazu i podkreślają jej twarz, będącą najjaśniejszym i dominującym elementem obrazu. Blask i jasność twarzy Maryi podkreślają dodatkowo biały welon i szal, które mocno zarysowują się na tle ciemnoczerwonej sukni i niebiesko-zielonego płaszcza, łagodnie okrywającego całą postać. Błękitne fałdy delikatnie rozświetlonego w dolnej partii obrazu płaszcza kierują wzrok widza na skrzyżowane ręce Maryi, będące, podobnie jak Jej oblicze, najistotniejszymi elementami obrazu.
To tylko fragment artykułu…
Całość przeczytasz w "Królowej Różańca Świętego". To wydanie jest wciąż dostępne w sprzedaży, dlatego ma ograniczony dostęp. Nasze czasopisma możesz nabyć w cenie już od 2 zł. Zamów i wspieraj różańcowe inicjatywy!
