Suplika do Matki Bożej Pompejańskiej

Suplika do Królowej Różańca Świętego w Pompejach to szczególny akt zawierzenia świata, narodu i siebie Maryi. Jest odmawiana dwa razy w roku.

Kiedy odmawia się Suplikę do Królowej Różańca Świętego?

Suplikę zwyczajowo odmawia się uroczyście:

• 8 maja, w rocznicę rozpoczęcia budowy sanktuarium różańcowego w Pompejach,
• oraz w pierwszą niedzielę października, w święto Królowej Różańca Świętego.

Pierwsza niedziela października to święto Królowej Różańca Świętego. 8 maja to święto założenia i konsekracji sanktuarium w Pompejach. Z tym dniem wiązane były wszystkie przełomowe wydarzenia. 8 maja wybrał św. Bartolo Longo ponieważ na ten dzień przypadało święto Michała Archanioła. Czasem odmawia się ją też w ważniejsze święta i pompejańskie jubileusze.

Suplika to modlitwa, którą Jan Paweł II cytował w liście Rosarium Virginis Mariae. To jedna z najpiękniejszych modlitw związanych z różańcem! Prosimy przekazywać tę modlitwę księdzu  proboszczowi z prośbą, aby odmówił ją w święto Królowej Różańca, na przykład po modlitwie różańcowej albo po Mszy świętej.

Suplika do pobrania i odsłuchania

Jak powstała Suplika do Matki Bożej Pompejańskiej?

Pierwszego września 1883 roku ukazała się encyklika Supremi apostolatus officio, w której papież Leon XIII zachęcał osoby duchowne i świeckie do wzywania Matki Bożej w całym październiku w modlitwie różańcowej w celu otrzymania skutecznej pomocy. W encyklice papież wspomniał o „ciężkim stanie tych czasów” i o „Kościele targanym poważnymi nieszczęściami”. Ponadto w 1883 roku przypadała dwusetna rocznica zwycięstwa pod Wiedniem oraz czterechsetna narodzin Lutra. Wydarzenia te roznieciły antyklerykalne nastroje we Włoszech i za granicą.

Bartolo napisał, że nieszczęścia, do jakich odnosił się papież Leon XIII, były „politycznego, moralnego i społecznego charakteru. Polityka trafiła w ręce masonerii, która ma adeptów we wszystkich narodach i gabinetach. Moralność, ze względu na zakaz nauczania katechizmu w szkołach, została wyłączona ze społeczności ludzkiej bez Boga. Społeczeństwo kroczy po wulkanie, a ten grozi w każdej chwili rozwarciem się i pochłonięciem współczesnego pokolenia”.

Niepokoje i wezwania Leona XIII oraz jego osobiste refleksje znalazły więc odpowiedni wyraz w Suplice do potężnej Królowej Różańca Świętego. Została odmówiona po raz pierwszy podczas październikowego święta, obchodzonego 14 dnia tego miesiąca. Począwszy od tamtego dnia liczne wspólnoty katolickie, rozproszone po całym świecie, odmawiają Suplikę do Dziewicy Różańcowej z Pompejów 8 maja oraz w pierwszą niedzielę października.

Suplika do Matki Bożej Pompejańskiej

SUPLIKACJA DO KRÓLOWEJ RÓŻAŃCA ŚWIĘTEGO Z POMPEJÓW

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

Szlachetna zwycięska Królowo, Pani nieba i ziemi, na której imię radują się niebiosa i drżą otchłanie, o chwalebna Królowo Różańca, my wierne dzieci Twoje, zgromadzone (w tym uroczystym dniu)* w Twojej pompejańskiej świątyni, wyrażamy uczucia naszych serc i z dziecięcą ufnością przedstawiamy Ci nasze troski.

Z tronu łaskawości, na którym zasiadasz, o Maryjo, zwróć Twoje litościwe spojrzenie na nas, na nasze rodziny, na Italię, na Europę, na świat. Niech wzbudzą Twoje współczucie nasze strapienia i udręki, które napełniają goryczą nasze życie. Spójrz, o Matko, jak nas uciskają niebezpieczeństwa duszy i ciała, jak wiele nieszczęść i cierpień na nas spada. Matko, u Twego Syna uproś nam miłosierdzie, a Twoją łaskawością pozyskaj serca grzeszników. To nasi bracia i dzieci Twoje, za które słodki Jezus płaci krwią i które zasmucają Twoje najczulsze serce. Okaż się dla wszystkich, tak jak jesteś, Królową pokoju i przebaczenia.

Zdrowaś Maryjo…

To prawda, że przede wszystkim my sami, choć dzieci Twoje, grzechami znowu krzyżujemy w naszym sercu Jezusa i na nowo ranimy Twoje serce. To prawda, zasługujemy na najbardziej ostre kary, ale pomnij, że na Golgocie przyjęłaś wraz z Bożą krwią testament konającego Odkupiciela, w którym ogłaszał Cię, naszą Matkę, Matką grzeszników. Jako Matka jesteś więc naszą Orędowniczką, naszą nadzieją. A my, cierpiący, wyciągamy ku Tobie błagalne ręce wołając: ulituj się!

O dobra Matko, zmiłuj się nad nami, nad naszymi duszami, nad naszymi rodzinami, nad naszymi krewnymi, nad naszymi przyjaciółmi, nad naszymi zmarłymi, a szczególnie nad naszymi nieprzyjaciółmi i nad licznymi tymi, którzy, choć mają się za chrześcijan, obrażają kochające Serce Twojego Syna. Błagamy dzisiaj o litość dla narodów błądzących, dla całej Europy, dla całego świata, żeby skruszeni powrócili do Twego Serca. Zlituj się nad wszystkimi, o Matko Miłosierdzia!

Zdrowaś Maryjo…

O Maryjo, zechciej łaskawie nas wysłuchać! Wszystkie skarby swych łask i miłosierdzia Jezus złożył w Twoje dłonie. Królowo w koronie, siedzisz po prawicy Twojego Syna, jaśniejąca nieśmiertelną chwałą nad wszystkie chóry Aniołów. Twoje panowanie sięga krańców nieba, a ziemia i wszystko stworzenie są Ci poddane. Jesteś wszechmocna przez łaskę, możesz wiec nam dopomóc. Gdybyś nie chciała tego uczynić – bośmy synowie i córki niewdzięczni i Twej opieki niegodni – do kogóż mamy się zwrócić? Twoje matczyne serce nie dopuści do naszej zguby. Boże Dzieciątko, które na Twych kolanach widzimy i mistyczny różaniec w Twojej dłoni, który podziwiamy, napełniają nas ufnością, że zostaniemy wysłuchani. W Tobie pokładamy całą naszą nadzieję, Tobie zawierzamy się jak słabe dzieci w ramionach najczulszej z matek, i jeszcze dziś oczekujemy od Ciebie upragnionych łask.

Zdrowaś Maryjo…

Prośmy Maryję, by nam błogosławiła.

O Królowo, prosimy Cię teraz o jeszcze jedną łaskę, której nie możesz nam odmówić (w tym dniu najbardziej uroczystym)*. Udziel nam wszystkim Twojej wielkiej miłości, a zwłaszcza macierzyńskiego błogosławieństwa. Nie odstąpimy od Ciebie zanim nas nie pobłogosławisz.

O Maryjo, pobłogosław teraz Ojca Świętego. Do dawnych blasków Twojej Korony, do zwycięstw Twojego Różańca, dla których Cię zwą Królową Zwycięską, dodaj, o Matko, jeszcze to: daj zwycięstwo religii, a społeczności ludzkiej pokój. Błogosław naszym biskupom i kapłanom, a szczególnietym wszystkim, którzy gorliwie dbają o piękno Twego sanktuarium. Błogosław wreszcie wszystkim, którzy są związani ze świątynią w Pompejach i tych, którzy mają i szerzą nabożeństwo do świętego Różańca.

O święty Różańcu Maryi, słodka więzi, który nas łączysz z Bogiem, o więzi miłości łącząca nas z Aniołami, wieżo zbawienia w atakach piekła, bezpieczny porcie wszystkich rozbitków, nie opuścimy Cię nigdy. Będziesz nam umocnieniem w godzinie agonii, dla Ciebie będzie ostatni pocałunek gasnącego życia, a ostatnim poruszeniem naszych warg będzie Twoje słodkie imię, o Królowo Różańca z Pompejów, droga nasza Matko, Ucieczko grzeszników, o największa Pocieszycielko strapionych.

Niech Cię wszędzie błogosławią, teraz i na wieki, na ziemi i w niebie. Amen.

Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia, życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj. Do Ciebie wołamy, wygnańcy, synowie Ewy. Do Ciebie wzdychamy, jęcząc i płacząc na tym łez padole. Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć. A Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż. O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo.

* Tylko 8 maja i w pierwszą niedzielę października.