73. Wydanie „Królowej Różańca Świętego” już jest!

Photo of author

Autor: Marek Woś

Królowa Różańca Świętego nr 73

Kochani Czytelnicy!
91% artykułów na naszej stronie jest dostępnych bez ograniczeń. Nie znaczy to, że nie istnieją koszty ich przygotowania i publikacji. Będziemy wdzięczni za zaprenumerowanie naszego czasopisma albo wsparcie naszej Fundacji. Dziękujemy za zrozumienie.
Redakcja

Zapraszamy do zapoznania się z 73 wydaniem naszego różańcowego czasopisma.

Spis treści:

Matka Boża Cnotliwa – Stanisława Gamrat

We Francji znajduje się aż trzynaście wizerunków Maryi pod wezwaniem Matki Bożej Cnotliwej. W Polsce natomiast nie ma ani jednego. Najbardziej znanym jest ten w niewielkim parafialnym kościele w Ligny, w regionie administracyjnym Strasburga.

Maryja jako „Błogosławiona” – Bartłomiej Rogula

Tytuł nadany Maryi, czyli „Błogosławiona między niewiastami”, podkreśla Jej pewną wyjątkowość wśród wszystkich kobiet. Nie chodzi wyłącznie o fakt narodzenia Pana Jezusa, ale również o misję Matki Bożej, która często jest niesłusznie traktowana jako drugoplanowa. Maryja, nazywana dziś Drugą Ewą, dokonała wielu rzeczy inaczej niż pierwsza Ewa. Nie przeciwstawiła się woli Boga, ale zgodziła się na jej wypełnienie w swoim życiu. Dzięki temu odegrała bardzo istotną rolę w historii zbawienia. Przyjrzyjmy się zatem szczegółowo, w czym tkwi niezwykłość Maryi.

Madonna Różańcowa – Renata Sikora

Bartolomé Esteban Murillo to hiszpański mistrz baroku, którego obrazy pełne ciepła i delikatności do dziś zachwycają widzów na całym świecie. Jego sztuka, inspirowana zarówno religijną mistyką, jak i scenami z życia codziennego, uczyniła go jednym z najwybitniejszych malarzy hiszpańskiego baroku. Wśród szerokiej publiczności zasłynął przede wszystkim tym, że to głównie dzięki niemu poważne i dość surowe lub majestatyczne wizerunki Maryi czy Dzieciątka zaczęły ustępować postaciom z delikatnymi, wręcz dziecięcymi rysami, ukazywanym w pewnej bliskości wobec widza.

Droga Krzyżowa. Tajemnica męki i śmierci Chrystusa – s. Urszula Dzielawska CMBB, Tomasz Parciński

Nabożeństwo Drogi Krzyżowej – podobnie jak praktyka pierwszych czwartków i pierwszych piątków miesiąca – ma swoje źródło w tajemnicy paschalnej. Jego celem jest wzbudzenie żalu i współodczuwanie ostatnich, najboleśniejszych cierpień Chrystusa oraz duchowe towarzyszenie Mu na kolejnych etapach męki, jaką przyjął na siebie dla naszego zbawienia.

Giovanni Papini. Lew, który stał się niemowlęciem – ks. Józef Orchowski

Kiedyś Edward Wood, Lord Halifaxu, wypowiedział przedziwne i kontrowersyjne zdanie, że: „Rodzimy się starcami, a umrzeć musimy… niemowlętami”. Z kolei psalm 131 ukazuje człowieka, który stał się niemowlęciem w ramionach Boga. „Panie, moje serce nie jest wyniosłe i oczy moje nie patrzą z góry. Nie gonię za tym, co wielkie, albo co przerasta moje siły. Przeciwnie: zaprowadziłem ład i spokój w mojej duszy. Jak niemowlę u swej matki, jak niemowlę – tak we mnie jest moja dusza.” Takim człowiekiem był Giovanni Papini…

Nazaret – miejsce zwiastowania i wychowania. Część 3 – Andrzej Jędrzejczak

Nazaret nie jest miastem Dawidowym. Warto mieć to w pamięci, gdy podnosi się kwestię przynależności Jezusa do królewskiej dynastii. Ta przecież związana była z Betlejem, w którym narodził się z Maryi Zbawiciel Izraela i całego świata. Skąd zatem bierze się ta sprzeczność? Czy jest pozorna? Może ewangeliści coś przeoczyli bądź przeinaczyli?

Święto i tylko święto, czyli słów kilka o Pierwszej Komunii Świętej – Maria Łączkowska

Drogi Czytelniku, czy pamiętasz datę, kiedy po raz pierwszy przyjąłeś Komunię Świętą? Odpowiedź łatwo sprawdzić, sięgając do komunijnych pamiątek. Co czujesz dziś, gdy myślisz o tym dniu? Ta odpowiedź to coś bardzo osobistego i życzę, by pojawiło się przy niej ogromne ciepło w sercu. Bo tak właśnie powinien kojarzyć się ten niezwykły dzień, a jego wspomnienie może być zachętą, by takiej radości doświadczać jak najczęściej.

Równowaga w naszym życiu – s. Ewelina Łucka CHR

Początek roku może zainspirować do wprowadzenia zmian w różnych obszarach życia. I to jest bardzo dobry pomysł! Życie to dynamiczna rzeczywistość. Pojawiają się nowe wydarzenia, zjawiska, relacje, wyzwania. Wymaga to od nas reakcji, odpowiedzi i generuje rozwój naszej osoby. Chcemy przeżyć życie w pełni i obfitości, mając jednocześnie poczucie, że żyjemy w sposób zrównoważony. Chcemy wiedzieć, że to, co się dla nas najbardziej liczy, jest przez nas zadbane.

Cechy sekty we wspólnotach. Zachęta do uważności – Katarzyna Kajzar

Kiedy myślimy o wspólnocie, wyobrażamy sobie ludzi, którzy prowadząc życie wiary, pomagają innym zbliżać się do Boga i stawać się takimi jak On. Wspólnota to coś więcej niż tylko przypadkowa grupa, a jej spotkanie to więcej niż tylko bycie razem. Być wspólnotą to być ze sobą w drodze. W drodze, która zaskakuje, męczy i łączy. W drodze, podczas której każdy z nas potrzebuje towarzyszenia i wsparcia. Nikogo nie można zgubić, dbamy o siebie nawzajem, każdy ma swoje zadanie. Modlimy się razem, działamy charytatywnie lub biorąc udział w różnych wydarzeniach, pielgrzymujemy, zaprzyjaźniamy się. Proszę mi wierzyć, że to nie jest górnolotna wizja wspólnoty i wielu z nas ma takie doświadczenie. Teraz jest dobry moment na to, żebyśmy przez chwilę pomyśleli o ludziach, których spotkaliśmy na drodze wiary, którzy dali nam właśnie wspólnotę bycia uczniem Jezusa. Warto się za nich pomodlić, a także za tych, których dopiero spotkamy.

Maria Valtorta – Bartosz Wojnarowski

Choć nie jest to jeszcze koniec maryjnego cyklu, bohaterka niniejszego artykułu chronologicznie sytuuje się na ostatnim miejscu, gdyż zmarła dopiero w 1961 roku. Wolą Jezusa było jednak, by szerzej poznano ją dopiero po śmierci, mimo iż jej pisma zaczęły być popularne, kiedy jeszcze żyła (wydano je anonimowo). Dziś zapewne wielu polskich katolików ma „Poemat Boga-Człowieka” na półce swojej domowej biblioteczki. Jego autorka to postać na tyle współczesna, że autor klasyfikacji maryjnych mistyczek wszech czasów, z której korzystamy, był obecny na jej pogrzebie.

Odnajdywanie Matki – Justyna Majewska-Michy

John Henry Newman, nazywany „Augustynem czasów nowożytnych”, odcisnął niezatarte piętno na historii XIX-wiecznego chrześcijaństwa. Przyczynił się do odnowy teologii katolickiej, nadając Maryi właściwe miejsce w Kościele.

Natalia Tułasiewicz. Teocentryczna humanistka – Izabela Durma

„Nie mogę mieć innego celu w życiu niż miłowanie Boga”.

Rozważania różańcowe z bł. Natalią Tułasiewicz – Izabela Durma

Zapraszam do rozważania tajemnic różańca z błogosławioną Natalią Tułasiewicz, męczenniczką i patronką nauczycieli. Choć swoje powołanie realizowała w świecie, całkowicie poświęciła się pomocy innym, kończąc ziemskie życie w obozie w Ravensbrück. W 1999 roku dostąpiła chwały ołtarzy, zaś w 2022 przyznano jej wspomniany wcześniej patronat.

Architektura sakralna – Agata Witkowska

Ostatnimi czasy przetoczyła się przez polski Internet dyskusja na temat nowo powstałego w Warszawie gmachu Muzeum Sztuki Współczesnej. Dyskusje były niekiedy bardzo burzliwe, dawały się odczuć emocje, a obydwie strony nie szczędziły sobie uszczypliwości. Co było istotą konfliktu? Jakość estetyczna nie tylko budynku, lecz także całej współczesnej architektury. Dały się zauważyć dwie dominujące postawy. Zwolennicy budynku twierdzili: „To takie nowoczesne! Funkcjonalne! Jak ktoś tego nie rozumie, wystawia świadectwo swej ciasnoty…! Obskurantyzmu…!”. Z kolei przeciwnicy: „Kiedyś to była architektura! Powstawały piękne katedry na chwałę Bożą…! Nie to, co teraz…!”.

Bazylika Mniejsza w Węgrowie – nowe miejsce kultu Matki Bożej Pompejańskiej

W Bazylice Mniejszej w Węgrowie pojawił się nowy obraz. Jest to olejna kopia wizerunku Matki Bożej Pompejańskiej, którą umieszczono w bocznej nawie, w kaplicy poświęconej sprawom trudnym. Obraz znalazł swoje miejsce obok wizerunku św. Judy Tadeusza oraz figurki św. Rity.

Świadectwa mocy modlitwy różańcowej i nowenny pompejańskiej

Niesamowite nawrócenie w Lecce – Bartolo Longo

Pierwszego dnia 1890 roku Papież różańca Leon XIII wywyższał Dziewicę Pompejańską, aby upowszechnić kult różańca świętego na świecie. W tym czasie w miejscowości Lecce dochodziło do zdarzenia naznaczonego miłosierdziem, o którym pisano w „Różańcu i Nowych Pompejach”*, a podobną historię można odnaleźć już na pierwszych kartach dziejów chrześcijaństwa.

Z pokolenia na pokolenie – Rozmawia Marek Woś

Coroczna pielgrzymka piesza z Pignataro Maggiore do Pompejów odbywa się od 1945 roku. Jest jednym z najstarszych i najbardziej wymagających szlaków pielgrzymkowych we Włoszech – liczy ponad 90 km, które pielgrzymi przebywają w około 36 godzin. Naszą rozmówczynią jest Michela Porcelli z Komitetu pielgrzymki Pignataro–Pompeje.

Kult Matki Bożej Pompejańskiej. Konferencja naukowa w parafii pw. św. Bonifacego w Zgorzelcu – Urszula Imbierowicz, Ks. Maciej Wesołowski

Sala spotkań przy parafii św. Bonifacego w Zgorzelcu niewątpliwie tętni życiem religijno-kulturalnym. Tym razem odbyła się tu konferencja naukowa – zgodnie z zapowiedzią, w niedzielę 15 grudnia 2024 roku.

Historia Michała. Miłosierna służba z niepełnosprawnością – Rafał Stanisławski

Michał Tomanek urodził się w 1988 roku, mieszka w Ośrodku dla Osób z Niepełnosprawnością „Miłosierdzie Boże” w Mikołowie-Borowej Wsi, przy trasie na Gliwice.

Anioły na krańcu świata. Część 2 – Krzysztof Jędrzejewski

Po dojściu na koniec świata, czyli na Przylądek Północny Nordkapp, gdzie spotkałem moje „anioły”, Asię i Michała, którzy zgodzili się mnie zabrać ze sobą, czekał nas wspólny powrót do Polski.

Sanktuarium pasyjno-maryjne w Kalwarii Pacławskiej – Szymon Wilk

Opowieść o początkach sanktuarium w Kalwarii Pacławskiej głosi, że Andrzej Maksymilian Fredro, właściciel rozległych dóbr na Pogórzu Przemyskim, podczas polowania w borze nieopodal wsi Pacław ujrzał jelenia z krzyżem jaśniejącym wśród poroża. Nadzwyczajne wydarzenie skłoniło go do ufundowania miejsca kultu religijnego. Pasyjna treść widzenia, a także dostrzeżenie w ukształtowaniu okolicznego terenu podobieństwa do topografii Jerozolimy to czynniki, które zadecydowały o założeniu kalwarii, czyli rozbudowanej drogi krzyżowej, gdzie odległości pomiędzy poszczególnymi stacjami odpowiadają rzeczywistym „miarom” jerozolimskim.

Svatý Kopeček – Renata Gontarz

Sanktuarium Svatý Kopeček znajduje się na obrzeżach jednego z największych czeskich miast – Ołomuńca, na Morawach, około 100 kilometrów od polskiej granicy. W tłumaczeniu na język polski oznacza „Święta Górka”. To rzeczywiście niewielkie wzniesienie (382 m.n.p.m.), dzięki czemu widać je z daleka.

Zapraszamy do lektury!

Photo of author

Marek

Woś

Redaktor naczelny KRŚ, polonista, filmoznawca, edytor, ekonomista, człowiek od "brudnej roboty".

Mogą zainteresować Cię też:

0 0 głosów
Oceń ten tekst
Powiadamiaj mnie o odpowiedziach
Powiadom o
guest
0 komentarzy
najstarszy
najnowszy oceniany
Inline Feedbacks
View all comments