Pani chroniąca niedzielę Bożą i naszą

W poprzednim naszym rozważaniu poruszyliśmy temat pracy, dziś przyjrzyjmy się, w jaki sposób Kościół i Pismo Święte nauczają o odpoczynku. Dokładniej: odpoczynku niedzielnym. Przewodniczkami będą nam po raz kolejny Pani Piekarska i słowa litanii ku Jej czci.

Nieprzypadkowo na samym początku Księgi Rodzaju w scenie stworzenia świata mamy opis kolejnych sześciu dni pracy stwórczej Boga. Następnie „Bóg pobłogosławił siódmy dzień i uczynił go świętym. W tym bowiem dniu odpoczął” (Rdz 2, 2).

Dokładniej myśl tę rozwija zamieszczony w Księdze Wyjścia Dekalog: „Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić. Sześć dni będziesz pracować i wykonywać wszystkie twe zajęcia. Dzień zaś siódmy jest szabatem ku czci Pana Boga twego. Nie możesz przeto w tym dniu wykonywać żadnej pracy ani ty sam, ani syn twój, ani twoja córka, ani twój niewolnik, ani twoja niewolnica, ani twoje bydło, ani cudzoziemiec, który mieszka pośród twoich bram. W sześciu dniach bowiem Pan Bóg uczynił niebo i ziemię, morze oraz wszystko co w nich jest, w siódmym zaś dniu odpoczął. Dlatego pobłogosławił Pan dzień szabatu i uznał go za święty” (Wj 20, 8–11). Tak w Starym Testamencie brzmi pełna wersja trzeciego przykazania Bożego, które my znamy jako „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił”.

Można by uznać, że jest to najstarszy w świecie zapisany przepis kodeksu pracy uznający prawa pracownika i obowiązek pracodawcy do przyznawania raz na tydzień dnia wolnego. Do odpoczynku, ale też by umożliwić każdemu człowiekowi wypełnianie praktyk religijnych.

To tylko część artykułu… Całość przeczytasz w "Królowej Różańca Świętego"
0 0 głos
Oceń ten tekst!

Nasze intencje modlitewne:

 
Powiadamiaj mnie o odpowiedziach
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Czy podoba Ci się ten tekst? – Zostaw opinię!x
()
x

Zanim skopiujesz, napisz do nas.