Encyklika Jana Pawła II „Redemptoris Mater”, część 1 – Maryja w tajemnicy Chrystusa

Obecnie Kościół obchodzi setną rocznicę narodzin Jana Pawła II. Jego pontyfikat był istotny zarówno z powodu czasu jego trwania, jak i ogromnej wartości nauczania apostolskiego. Z pewnością Jan Paweł II należy do grona wielkich postaci. Siła oraz nowatorstwo jego działania, nauczania i duszpasterstwa w przeciągu 27 lat niewątpliwie mocno ukształtowały dzisiejszy Kościół katolicki. Dlatego warto właśnie teraz oddać się pogłębianiu nauczania papieża, które pomimo upływu lat nabiera coraz większej aktualności. Ważne, żeby zapoznawać z nim szczególnie nowe pokolenia, aby z natłoku przeróżnych nurtów myślowych zaproponować im perłę niezwykle cenną. Z tego powodu powstał cykl artykułów skupiających się na treści encyklik papieża, które można nazwać duchowym testamentem Jana Pawła II dla ludzi trzeciego tysiąclecia.

W swojej encyklice Redemptoris Mater Jan Paweł II przybliża postać i znaczenie Maryi w odwiecznym planie Bożym i w całej historii zbawienia, ukazując Ją jako Matkę Zbawiciela i całego Kościoła, Matkę obecną we wszystkich jego dziejach.

Łaski pełna

Jan Paweł II przypomina, że chrześcijanin jest napełniony błogosławieństwem duchowym w Chrystusie (Ef 1, 3) i że był to plan Boży odwieczny dla człowieka, stworzonego „na obraz i podobieństwo Boże”. Plan stworzenia zakładał również nierozerwalnie plan zbawienia. Bóg chciał, abyśmy byli „święci i nieskalani przed Jego obliczem”, i każdy z nas został do tego wybrany jeszcze przed założeniem świata, a miało się to dokonać dzięki wcieleniu Jezusa Chrystusa. „W Nim mamy odkupienie przez Jego krew – odpuszczenie występków dzięki bogactwu Jego łaski” (Ef 1, 4–7). Czyli wszystko, co definiuje nas jako przybranych synów Bożych, ma swoje źródło w zasługach Chrystusa. W tym planie „szczególne miejsce zajmuje niewiasta jako Matka Tego, z którym Ojciec odwiecznie związał dzieło zbawienia”. Została Ona już obiecana pierwszym rodzicom, upadłym w grzech, a także pojawia się w proroctwach Izajasza (Iz 7, 14). Zamysł Boży od początku zakładał istnienie wyjątkowej Matki Syna, poprzez którą możliwe stało się wypełnienie „pełni czasów”, czyli narodzenie Zbawiciela. Maryja została, jak każdy człowiek, objęta przez Boga błogosławieństwem duchowym, odnosi się ono jednak do Niej w mierze wyjątkowej. Pokazuje nam to moment zwiastowania, kiedy Anioł Boży mówi do Dziewicy: „Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą”. Nazywa ją Kecharitomene – „łaski pełna” to nie określenie Jej przymiotu, tylko imię Matki Boga. Z kolei Elżbieta pozdrawia Ją jako błogosławioną między niewiastami. To wszystko wskazuje na to, że została Ona obdarzona całym majestatem łaski, jaki Bóg ma dla ludzi. Jan Paweł II bardzo prosto wyjaśnia znaczenie słowa „łaska” – jest to dar miłości trójjedynego Boga, którego owocem jest wybranie człowieka. Następstwem tego jest jakby zaczyn świętości, źródło tryskające w duszy, które ożywia i uświęca wybranych. Na to składa się właśnie owo napełnienie błogosławieństwem duchowym, przybranie za synów w Chrystusie. Maryja z kolei została napełniona szczególnym błogosławieństwem spośród wszelkich błogosławieństw w Chrystusie. Jest przez Syna odwiecznie zawierzona Duchowi Świętemu.


Zamów to wydanie "Królowej Różańca Świętego"!

…i wspieraj katolickie czasopisma!

To tylko część artykułu… Całość przeczytasz w "Królowej Różańca Świętego"
0 0 vote
Article Rating

Nasze intencje modlitewne:

 
Powiadamiaj mnie o odpowiedziach
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x

Zanim skopiujesz, napisz do nas.

Przeczytaj poprzedni wpis:
Zapraszamy do Nowej galerii internetoweJ!

W "Królowej Różańca Świętego" piszemy o ciekawych sanktuariach, kościołach, spotkaniach, rekolekcjach. Zdjęcia z tych miejsc nie zawsze mieszczą się w...

Zamknij